?

Log in

 
 
11 March 2006 @ 11:14 am
Γιοσάριαν ις λοβ  
Catch 22. Ό,τι και να ακούσατε για αυτό είναι αλήθεια. Είναι το καλύτερο βιβλίο για την παράνοια του μοντέρνου, εξ αποστάσεως, πολέμου, που κάνει τους συμπολεμιστές και τους ανώτερους πιο επικίνδυνους από τους αντιπάλους. Είναι το απόλυτο αντίδοτο για όσους πιστεύουν ότι αυτοί που κάνουν την προστασία των πάτριων επάγγελμα, είτε στρατιωτικοί είτε πολιτικοί, είναι εξ ορισμού άξιοι και ανώτεροι άνθρωποι. Είναι το πολεμικό βιβλίο που σε κάνει να υποστηρίζεις τη δειλία, τη λούφα και την απάτη, όλα με σκοπό να ζήσει κανείς λίγες στιγμές ακόμα.

Σουρρεαλιστικό, θυμωμένο, ανατρεπτικό, το Catch 22 είναι ανελέητο με τον αναγνώστη του. Σε κάνει να συμπαθείς τους χαρακτήρες και μετά τους σκοτώνει, όχι απαραίτητα από γερμανικές σφαίρες. Η ροή του βιβλίου είναι, εκ πρώτης όψεως, χαοτική. Flash back, flash forward, οι ίδιες ιστορίες από διαφορετικές οπτικές γωνίες...η δομή είναι πρακτικά άλλος ένας χαρακτήρας στο βιβλίο. Ξεκαθαρίζει τη θέση της όσο λιγοστεύουν οι σελίδες που μένει να διαβάσει κανείς ενώ ταυτόχρονα σε κάνει να αγωνιάς για το τι θα συμβεί μετά.

Συστήνεται ανεπιφύλακτα.
 
 
 
The Thief Of Wordskarmologyclinic on March 11th, 2006 11:43 am (UTC)
γες, είναι η παρανοια και το τέλος της λογικής του στρατού αλλά και οποιασδήποτε κοινωνικής οργάνωσης που λειτουργεί στα πρότυπα του στρατού.
αν το σκεφτείς σοβαρά σου κάιγεται ο εγκέφαλος. γι'αυτό πιθανολογώ να επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτή τη δομή στο συγκεκριμένο βιβλίο.
συμφωνώ κι επαυξάνω στις συστάσεις.